در کنج دلم عشق کسی جای ندارد

کس جای در این کلبه ویرانه ندارد

دل را به کف هر که نهم باز پس آرد

کس تاب نگهداری دیوانــــــــه ندارد.

بگو که گل نفرستد کسی به خانه من

که عطر یاد تو پر کرده آشیانه من

 

تو چلچراغ سعادت فروز بخت منی

به جای ماه  تو پرتو فشان به خانه من

 

 عزیزم ، عزیزم

 

به شوق روی تو من زنده ام خدا داند

برای زیستن اینک تویی بهانه من

 

 عزیزم ، عزیزم

 

تمام دلخوشیم اینه که دل با تو رفیقه

 

 

اگه می تونستم توی دنیا یه چیز دیگه باشم

می خواستم اشک تو باشم !!

که تو چشمات متولد بشم

رو گونه هات زندگی کنم

و روی لبات بمیرم

 دردم از یار است و درمان نیز هم

 دل فدای او شد و جان نیز هم

 

 یاد باد آنکه به قصد خون ما

 عهد را بشکست و پیمان نیز هم

 

 چون سر آمد دولت شبهای وصل

 بگذرد ایام هجران نیز هم